Kim kör!?

“Aslında körlük umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktır.” der j.Saramago körlük kitabında. Büyük bir mesajı olan o distopyayı okurken üzerinde epey düşünmüş ve etkilenmiştim. Çünkü görmek küçük yaşlardan beri içimi acıtan bir konu olmuştu. Gözlüksüz uyumaktan bile korkarken kanamadan sonra optik sinire pıhtının baskısı sonucu sol görme alanımı kaybettim tamamen. Bunu anlatmaya çalışmak bile çok yorucu çünkü hiçbir doktordan olumlu bir yanıt alamadım yıllardır, göz beyine, beyin göze gönderiyor sürekli. Hatta bir doktor gevşek gevşek ‘ya çok büyük sorun değil soluna bakarak gidersin’ dediğinde şuurumu kaybetmiş bile olabilirim..

Ben sağlıksızım diye sağlıklı insanlardan uzaklaştığım çok zamanlar oldu. Beni büyüten bu süreci ben değil de başkaları hak ediyor dediğim çok zamanlar da oldu. En son ya boşver kalbin görüyor, burnun görmeye başlar belki gibi geyiklere gülmeye başladıktan sonra çok takılmaz oldum. Nasıl olsa “Körler ülkesinde tek gözlülerin kral” oluyormuş, öyle değil mi?

İnsan zaafı olan konuda daha fazla sınanıyor bu dünyanın kanunlarına göre. Çok küçük yaşlarda gözlük kullanmam gerektiğini farketmedik ve ben gözlükle dünyayı ilk gördüğümde şok olmuştum. Çünkü normal olanı bulanık sanıyordum. O günlerden beri göz konusu açıldığında içimden hep ağlamak gelirdi. Hatta bir anım var bununla ilgili. Köyde “en çalışkan” çocuk olarak adım çıkmış üstüne de kalın gözlükleri taktım adamın biri dalga mı geçmek istedi bilmiyorum. Çok kitap okuyor gözlerini kör etmişsiniz bakamıyorsunuz bunu bana verin demişti. Hatırlıyorum o gün annem çok üzülmüştü. O yıllarda gözlük takan bir iki kişi oluyordu ortamda ve dörtgöz inek gibi hakaretlere uğradığım da çok oldu.

Tüm bunların ötesinde bugün umutsuz olduğu için mi göremiyorum yoksa umutla mı görebiliyorum ayırt etmek zor. Hayata karşı tuhaf bir kırgınlık hissediyorum. Yorgunluğum artık alışkanlıklara dönüştüğü için ufak bir kırgınlık kaldı. Fakat bu ‘neden ben?’ kırgınlığı değil. Elinde tüm imkanları varken kör gibi davranan insanları gördükçe oluşan kırgınlık mesela. Hayatın her alanında çekilmez yükler barındıran konularda sergilenen vurdumduymazlık körlüğü mesela..

“Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı.” diyor İhsan Oktay Anar Puslu Kıtalar Atlasında. Belki de toplumun körlüğüne en mantıklı açıklama bu olur. Öncelikle görmek istemiyor ki insan. Mesela çocuklarına bakmadığı için intihar eden babayı ya da anneyi görse uykuları kaçacak, en ufak muhalefette kodesi boylayanı görse ne olur halimiz derken huzursuz olacak, tecavüzcüyü ya da katili görse kendi evlatlarını düşünüp yemeden içmeden kesilecek.. Böyle çok iyi tatminkar cümleler kuruluyor. Yaa buralarda virüs neyim yok, tecavüz tamam kötü de eteği teşvik etmiş, iş var olmaz mı iş beğenmiyor bunlar, aman onlar vatan millet düşmanı hain zaten..

Nerden geldim buralara bilmiyorum ama toplumsal bir körlük içinde gemimizi yürütüyoruz şimdilik. Göremediğimin yanında gördüklerim beni deli ediyor çoğu zaman. Şunu biliyorum bir sabah aniden açılmayacak bizim perdelerimiz, o kitaplarda ya da filmlerde oluyor. Bir yerden mücadeleye başlayan ilk gören olacak. Tez zamanda selamet dilerim bu körlüğe..

Not.. Yazıyı kaydettim ertesi gün okumaya kalmadan bir baba kızını astı, bir Hatay vali yardımcısı kardeşini ve annesini öldürdü. Bunlar duyduklarımız sadece. Toplumsal cinnet son hızla devam ediyor. Körler ülkesinde bir iki saat gündemde tutuluyor, duyar üstüne duyar paylaşılıyor. Ben de gözüme üzüleyim öyle mi? Ölmüş ağlayanı yok bu memleketin..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s